امید دل مامان و بابا

بالاخره خاله شیوای عزیزت، دوست دوران دبیرستان مامان، کادوی شما را فرستادن. اون هم با ایمیل خیلی خوشگل شده...دستش درد نکنه...من که خیلی ذوق کردم...   ...

دخترکم لحظه لحظه ای که میگذره دریا دریا علاقمون بهت بیشتر میشه... تحمل یک دقیقه دوریت را نداریم...وای که چه شبی بود دیشب...با بابا صدرا رفته بودیم هایپر استار خرید کنیم برای ماه رمضون.برای اینکه شما اذیت نشی گذاشتیمت پیش مامان شهره و بابا حسین.شیر هم برات گذاشتم.ولی از لحظه ای نشستم تو ماشین انگار قلبم را جا گذاشته بودم...دلم ریش ریش شده بود...دیگه بدتر اینکه مامان شهره زنگ زد و گفت شیرتو نمیخوری...نمیدونی چه به روز من و بابات اومد...من که اشکام همونجا تو فروشگاه میریخت و به سختی خودم را کنترل کردم. بابا هم که اخماش رفته بود تو هم...با کلی عذاب خرید کردیم وقتی رسیدیم خونه دیدم مامان شهره داره میخوابونتت و شما دخملی هم گرسنه...بغلت کردم و همو...

دختر گلم ویرجینی همونطوری که میدونی دوست خاله آسیه است که تو پاریس باهمدیگه آشنا شدن، اون هم به خاطر اینکه ویرجینی خیلی به فارسی علاقه داره...از ژانویه هم اومده ایران و مؤسسه دهخدا فارسی میخونه...خیلی دختر مهربونیه خیلی...و خیلی زیاد هم شما را دوست داره عزیزم...دو روزت بود که اومد خونمون و برات یه گلدون شمعدونی کادو آورد...امروز هم که به خاطر معافیت سربازی عمو میثم(شوهر خاله آسیه) رفته بودیم فرحزاد، اینا را برات کادو آورد. این کادو های خوشگل را مامانش از فرانسه خریده و خودش کادو کرده بود. دوهفته پیش هم که با باباش اومدن ایران دخترشون را بعد از یک سال ببینن(آخه ویرجین قبل از ایران تاجیکستان فارسی میخونده) کادوهای دخملیم را آورده بودن...واقعا ...

گل خوشگلم داشتم عکس هاتو نگاه میکردم از روز تولدت تا همین امروز که 100 روز از عمرت گذشت. چقدر  چهره ات عوض شده...همه بهم میگفتن ولی خودم تا عکسات را ندیدم باورم نشد...ان شاالله مرور عکسات را میذارم تا دوستامون هم ببینن... من که تجربه بچه اولم است برام خیلی جالب بود... وای الان فهمیدم آخرین دوستم که بهش امید بسته بودم یه همبازی برای دخملم بیاره، اون هم بچه اش پسر شد...ای بابا آخه من از کجا برات دختر پیدا کنم که همسن و سالت باشه و باهاش خاله بازی کنی؟؟ مجبور میشم آخر ماشین وتفنگ بدم دستت بفرستمت با پسرا بازی کنی ...

دیروز در جمع خانوادگی ای داشتم درد و دل میکردم که چقدر نگران سه ماه بعد هستم که باید بروم سر کار و نگران تسنیم هستم که با وجود کار بیرون خانه و درون خانه، خستگی ام نگذارد درست بهش برسم...نگران اینکه کارهای خانه ام را درست نتوانم انجام دهم و چه و چه و چه... دوستی که خودش یه دوقلو پسر فوق العاده شیطون 7 ساله داره میگفت اصلا نگران کار نباش خدا اینقدر کمکت میکنه و بهت توان میده که خودت کیف میکنی که چه خدای مهربونی داری... میگفت من با این دوتا وروجک تو این هفت سال با این که 4 سالی میشه کار میکنم، همیشه خودم غذا درست کردم و حتی یک بار هم غذا از بیرون نگرفتم... تجربه اش کمی آرامم کرد... ...

بچه ام شاکیه چرا هرچی انگشتشو مک میزنه هیچی نمیاد بیرون ...